TV, Magazine en Club voor motorfans!
Promotor
 | 

Ontdek de Moezel met 10 insidertips en een GPS route!

De proloog: privé motorcollectie

In de Applauscurve bij Cochem is het in het weekend dan ook een kat- en muisspel tussen racers en de Polizei. Welke route je neemt, maakt niet uit: schuin hangen kan overal. En wie de gezellig drukke bochten even zat is, vindt langs de Moezel genoeg plekken om zijn fiets even af te laten koelen. Bijvoorbeeld in Burgen, bij Hotel Aroma. Eigenaar Willi Alberti laat ons graag toe tot zijn privécollectie motoren. Terwijl het koelwater van de Yamaha FZ1 weer langzaam op temperatuur komt, schieten we wat plaatjes van de vooral Duitse vooroorlogse modellen. Willi weet ons ook genoeg te vertellen over het weer en de waterstanden van de Moezel. De zonnige Nedermoezel is het op één na warmste en droogste gebied van Duitsland, maar soms gaat het mis. Willi wijst naar de gele rand op de eerste verdieping van het hotel: zo hoog steeg het water in de natte winter van 1993/1994.

DOWNLOAD DE VOLLEDIGE ROUTE

1: De Heuvelklim

We rijden verder over de oude maar veilige bergweg, langs de ruïne van Kasteel Thurant en Alken naar Pfaffenheck. Even op adem komen op de rustige Hunsrückhöhenstrasse bij Bucholz, en dan buigen we weer af naar de Moezel. Helaas is er geen tijd om een paar kilometer oostwaarts Vadertje Rijn te bezoeken, we buigen weer af naar Moedertje Moezel. Een poosje terug brak in Brodenbach nog de hel los met een motorbootrace, maar nu is het rustig op het water. Op dit moment worden veel sluizen namelijk omgebouwd om grotere schepen door te kunnen laten.

Om benen en bloedsomloop op deze hete zomerdag te ontzien leggen we ook het laatste stuk voor vandaag op de motor af. De majestueuze burcht Eltz is niet gemakkelijk te vinden, maar gelukkig wijst een parkeerwachter op een KTM Supermoto ons de weg. Of de acht euro entree zich loont mag ieder voor zich bepalen, maar de prachtige route via Moselkern, Lasserg, Münstermaifeld en Wierscherm is hoe dan ook al de moeite waard!

2: De Geheime Route

Eén van de mooiste routes uit de geheime collectie van Peter is die van Müden over de Müdenerberg naar Karden. Beneden je de steeds kleiner wordende stroom van de Moezel, voor je het oneindige asfalt en op de hellingen grote trossen rijpende druiven – wat wil je nog meer?

3: Het Tussendoortje

Zo’n lekkere slok uit de fles komt bij de Moezel zelden alleen, en dus zoeven onze banden ook van Pommern naar Klotten over een prachtig slingerende asfaltweg.

4: Het Applausrondje

Als je in Cochem bent, kun je de markante Reichsburg eigenlijk niet overslaan, maar de dansavond op het cruiseschip moet helaas zonder ons plaatsvinden. Wij nemen liever de Applauscurve nog een keer, die deel uitmaakt van een mooi stukje circuit: Cochem – Landkern – Büchel - Cochem. Een tip voor alle laagvliegers: het is vanaf hier slechts veertig kilometer naar de Nordschleife. En over vliegen gesproken: in een voormalige bunker van Jagdbombergeschwader 33 in Büchel liggen vermoedelijk twintig atoombommen van onze Amerikaanse vrienden opgeslagen. Tenminste, dat is wat Wikileaks ons vertelt. 

5: De Zelfmoordroute

Het Moezelgebied is een van de weinige gebieden van Duitsland waar de Apollovlinder nog voorkomt. De zeldzame, opvallend gestippelde vlinder vind je alleen nog in de wijngaarden tussen Cochem en Bremm. Oppassen dus dat de koplampen van FZ1 & Co geen einde maken aan deze tere populatie.

Maar op de weg van Bruttig naar Fankel en Altstrimmig concentreren we ons niet op overstekende vlinders, maar op het vinden van de juiste bochtensnelheid. ‘Dit is echt een lekker stukje’, verklaart gids Peter. ‘Sommige collega’s uit het Ruhrgebied of Nederland komen op zondagochtend speciaal voor deze route hierheen.’ Laconiek: ‘Zeker als je zelfmoordneigingen hebt, kun je hier je lol wel op’. In het voorbijrijden merk ik een klein bordje op: Grafheuvelvelden. Hmmm. 

6: Hangende wijnbouwers

Niet alleen voor motorrijders is de omgeving gevaarlijk. In Bremmer Calmont vinden we de steilste wijnhelling ter wereld. De wijnbouwers controleren hun vruchten hangend aan een touw. Ook qua uitzicht zit je daar wel goed: op het hoogste punt bij Pünderich heb je een prachtig uitzicht op de 92 bogen van de langste spoorbrug van Duitsland. Dit spoortraject staat overigens bekend als ‘Saufbähnchen’: Zuiproute. De dorstige reiziger kon vroeger al in de treincoupé de wijn kiezen waarmee hij op station Reil ontvangen zou worden. 

7: De Steilste Beklimming

Ook uitzichtpunten komen aan de Moezel zelden alleen. Van het mooie Enkirch rijden we over een hobbelig weggetje naar Starkenburg, en het laatste stukje onverhard naar een uitzichtpunt. Een prachtige panoramablik over de lus die de Moezel maakt bij Traben-Trarbach is onze beloning. Schitterend!

Het blijkt echter slechts een voorproefje van wat ruïne Grevenburg ons even later te bieden heeft. Een hellingspercentage van 20% met wat fijne haarspeldbochten lijkt omkiepen te garanderen voor de beginnende motorrijders. Eenmaal boven gekomen is het op het terras onder de lindebomen goed toeven met opnieuw een prachtig uitzicht over de Moezel. 

8: Het Mooiste Stuk

‘Het volgende stuk is het mooiste wat er is’, zegt Peter over de tien kilometer van Traben-Trarbach naar Longkamp. Wij spreken hem niet tegen. Met vers asfalt, gecombineerd met vooral de letters S en U uit het alfabet, is het onderweg genieten naar Bernkastel-Kues. Het gehucht aan de voet van kasteelruïne Landshut wordt door de Moezel in tweeën gedeeld. Aangemeerd ligt de Duitste stoomboot ‘Theodor Heuss’, die met een flinke stoomwolk lijkt te schrikken van mijn Japanse piraat. 

9: De Subsidie-route

Met het kompas op noordwest cruisen we naar wijndorp Ürzig. Langzaam klimmen we omhoog langs de rivieroever, bang voor hoogwater hoeven we niet meer te zijn. Door de EU gesubsidieerde braakleggingen leveren langs de route terrassen vol verwilderde wijnstokken op. Over een breed uitgelegd asfalttapijt dalen we weer af naar de stroom, waar we ons in Ürzig te goed doen aan de lekkerste lokale specialiteiten. 

10: Hunsrücker Wielerrace

‘Ik wens ieder wat hij wil, en God geve hem nog eens zo veel’ valt te lezen op de gevel van een oud huis in Merl. ‘Lekkere bochten, en de beste tijd’ zouden we er zo aan toe kunnen voegen. Hoe dan ook, in ons geval lijkt het uit te komen. We rijden de route van Merl naar Grenderich, jaarlijks strijdtoneel van de Hunsrücker Wielerrace. Heel wat haarspeldbochten verder ontdekken we de het idyllische Beilstein, met haar 150 inwoners ook wel het ‘Doornroosje van de Moezel’ genoemd. 

Insidertip: Het lekkerste ijs van de Moezel

De Moezelboulevard in Cochem doet in het weekend nog het meest denken aan een overvol paddock bij een motorrace. De motorrijders komen niet in de minste plaats voor de Italiaanse ijscreaties van ijssalon Bortolot. Ooit was er het plan om motorrijders in dit gebied te verbieden, maar dat was snel van de baan na protest van de plaatselijke restauranthouders. Wat mag het vandaag wezen: Rosso-Tiziano, het ijs van de maand? Of toch liever Cantuccino, de amandelspecialiteit met zacht roomijs uit Toscane?

Tags
blog comments powered by Disqus
Harley-Davidson
Ik wil van mijn motorfiets af
Suzuki
Honda
Kawasaki
Kawasaki
Triumph
Arai
Bovag
Caberg
KTM
Ik wil van mijn motorfiets af
MACNA
Ducati
Schuberth
Honda
HJC
Harley-Davidson
Aprilia
Nolan
Indian
Dane
TT Circuit Assen
Difi
Kushitani
KNMV
MotoPort
Husqvarna
Suzuki
Bridgestone
BMW
Bayard
Moto Guzzi