Corine Toirkens uit Geldrop is de nieuwe Motorvrouw van het Jaar. “Wat ben ik hier trots op. Mijn vier medefinalisten zijn stuk voor stuk kanjers en ik had er volkomen begrip voor gehad als de titel bij wie dan ook van de anderen was terechtgekomen’’.

De prijsuitreiking vond plaats op 20 februari in de Harley-Davidson vestiging in Amsterdam die wordt geleid door Simone Bokma, de Motorvrouw van het Jaar 2010. Simone werd vorig jaar opgevolgd door Karin van Dongen uit Breda.

De Motorvrouw-verkiezing wordt gehouden om meer vrouwen op de motor en naar de Motorbeurs te krijgen. Tegenwoordig is een op de drie leerlingen die opgaat voor het motorrijbewijs vrouw. Terwijl negen van de tien bezoekers van de Motorbeurs man zijn. De hoofdvraag aan de vijf kandidaten was dan ook hoe zij het zouden aanpakken om meer vrouwen op de motor te krijgen.

Motorreis
De nieuwe titelhoudster Corine Toirkens won een motorreis naar Amerika van USA Motorreizen, een fraai motorjack namens Simone Bokma en een off-road dag met Arjan Brouwer tijdens de Ladies day in mei dit jaar, een prijs die ook terechtkwam bij de nummer twee van de verkiezing: Carolijn Slegers uit Eindhoven. Voor de titel waren ook Rosanne Anholt uit Amsterdam, Sienna Delnaaij-Herf uit Wassenaar en Nikki van der Spek uit Hoek van Holland genomineerd.

Losmaken
Corine Toirkens rijdt een gloednieuwe FJR 1300 RP13A Midnight Black en is in het dagelijks leven chauffeur op een ambulance. ”Met motorrijden kan ik mezelf helemaal losmaken van de besognes van het dagelijks leven en kom ik helemaal tot rust. Ik ben 53, rij al meer dan 35 jaar motor en hoop er nog zeker dertig jaar mee door te gaan’’, aldus de goedlachse Brabantse, die veel instructie geeft aan vrouwen die het A-rijbewijs hebben gehaald maar niet meer of nauwelijks nog rijden.

Heropstappers
“Ik heb al heel wat mensen aan het motorrijden gekregen en ga daar onverminderd mee verder. Met groepjes heropstappers ga ik dan bijvoorbeeld een dagje de Eifel in om de mensen weer vertrouwen te geven en een extra boost om te blijven motorrijden’’. Corine heeft altijd een grote interesse gehad in het verkeer en volgde in de 25 jaar dat zij op de ambulance rijdt opleidingen voor auto- en motorinstructeur en instructeur Bijzonder Weggedrag.

Meer bekendheid
De verkiezing Motorvrouw van het Jaar is een initiatief van Motorbeurs Utrecht om meer bekendheid geven aan vrouwen die motorrijden en dat met passie doen. De komende editie van de beurs is van donderdag 23 tot en met 26 zondag februari 2012 in de Jaarbeurs in Utrecht.

Sinds de jaren ’70 is het aantal verkeersdoden gedaald met een factor vijf. Van 3200 gingen we naar 640, en in 2020 moeten dat er maximaal 500 zijn. De SWOV stelt dat het aantal verkeersdoden nog verder omlaag kan.

Electronic Stability Control
Volgens Rob Eenink, hoofd Anticiperend Onderzoek van SWOV, valt er door technologische ontwikkelingen nog veel winst te behalen. Zo is het mogelijk tien tot twintig procent verkeersdoden te voorkomen als alle auto’s Electronic Stability Control (ECS) hebben. ECS ondersteunt de bestuurder als het voertuig in een kritieke situatie dreigt te slippen, oftewel: de techniek grijpt in als de mens lijkt te gaan falen. Ook een black box (feedback op gedrag) of een snelheidsassistent kunnen substantieel bijdragen volgens Eenink.

Naturalistic Driving
De SWOV noemt ook de onderzoekstechniek ‘naturalistic driving’. Bij ‘naturalistic driving’ wordt het rijgedrag van weggebruikers op een onopvallende manier geobserveerd. Daartoe is de auto van proefpersonen voorzien van apparatuur die voertuigbewegingen, het gedrag van de bestuurder (zoals oog-, hoofd en handbewegingen) en de externe omstandigheden registreert. Deze manier van onderzoek kan zeer interessante informatie opleveren over de relatie tussen mens, weg, voertuig en weer- en verkeersomstandigheden.

Streven naar nul verkeersslachtoffers
Of alle nog te nemen maatregelen uiteindelijk tot nul verkeersslachtoffers zullen leiden, of dat dit gewoon een theoretische en onhaalbare doelstelling is, blijft voor de SWOV een lastig te beantwoorden vraag. Eenink: “Zeker tegenwoordig is technisch nog veel mogelijk en is niets uit te sluiten. Als iemand begin jaren zeventig had gezegd dat we 40 jaar later met zijn allen tweemaal zoveel kilometers zouden rijden en het aantal verkeersdoden met een factor vijf zou dalen, dan had vermoedelijk niemand dat geloofd. De laatste jaren groeide de mobiliteit nauwelijks meer, maar daalde het risico en daarmee het aantal doden gelukkig nog steeds. Als we nu alle bekende maatregelen zouden treffen die kosteneffectief zijn, dan is het beslist mogelijk het aantal doden opnieuw te halveren. Volvo heeft bijvoorbeeld verkondigd dat in 2020 niemand meer in een nieuwe Volvo in het verkeer hoeft om te komen. Er is niets mis met ambitieuze streefcijfers. Of nul realistisch is, zal de toekomst leren. Het biedt wel een enorme uitdaging.”

Bron: RAI

Opgepast, flitser! De politie controleert deze week op de volgende plaatsen.

maandag 20  februari
A-2 tussen Utrecht en Amsterdam vv
A-12 tussen Utrecht en Arnhem vv

dinsdag 21  februari
A-28 tussen Zwolle en Hoogeveen  vv
A-1 tussen Amersfoort en Amsterdam  vv

woensdag 22  februari
A-13 tussen den Haag en Rotterdam vv
A-77 tussen Rijkevoort en grens Duitsland  vv

donderdag 23  februari
A-27 tussen Utrecht en Almere vv
A-37 tussen Hoogeveen en grens Duitsland vv

vrijdag 24  februari
A-30 tussen Ede en Barneveld vv
A-4 tussen Amsterdam en den Haag vv

zaterdag 25  februari
A-5 tussen Hoofddorp en Zwanenburg vv
A-29 tussen Rotterdam en Dinteloord vv

zondag 26  februari
A-67 tussen Venlo en grens Duitsland vv
A-6 tussen Joure en Emmeloord vv

De Honda Crosstourer is Honda’s nieuwe allroad, het antwoord op de R1200 GS, Super Tenere, Tiger Explorer etc.

Het blok is dezelfde die ook in de VFR1200 F zit. En is net als de VFR ook leverbaar met Honda’s DCT, een soort slimme automaat.

Promotor testrijder Mink Bijlsma rijdt de eerste kilometers in Spanje. In de buurt van Tarragona om precies te zijn. Zijn rapport staat in Promotor 2 van 8 maart.

In dat nummer staat ook het verslag van de Triumph Tiger Explorer. De adventure Triumph kan Mink volgende week rijden, in de buurt van Granada.

We weten niet precies hoe groot de markt hier voor is – maar er is nu een systeem op de markt waarmee je je motor handig in je vliegtuig krijgt.

Naar zeggen van de fabrikant is een sportvliegtuigje een ideale manier om snel van A naar B te komen. Alleen: van B naar C is vaak een probleem. Op de kleinere vliegvelden heb je vaak minder gemakkelijk toegang tot het openbaar vervoer. De oplossing van MotoLOAD: neem je motor mee!

MotoPOD LCC (USA) levert MotoLOAD: een transportsysteem om je motor mee te nemen in de lucht, inclusief deels opvouwbare motorfiets. Viertakt, 223cc, met inklapbaar stuur en voetsteunen. De motorfiets wordt -zonder voorwiel- stevig in een aluminium constructie bevestigd. Deze wordt vervolgens met een klein liftje het vliegtuigje ingehesen. Voor de aandrijving gebruik je je accuboormachine.

Bekijk het filmpje hieronder, of check de website van MotoPOD.

Met z’n zessen op de motor. In India doen ze er niet moeilijk over.

Dit gezinnetje maakt klaarblijkelijk een leuk uitstapje. De hond mag ook mee. Dat ze alleen een 125cc’tje als vervoermiddel hebben, deert ze niet.

De 2012 Arai helmencollectie is vanaf heden te bezichtigen bij de dealer. Hier valt vooral op dat de nieuwe collectie zeer veel nieuwe designs bevat!

Over de gehele breedte van het assortiment zijn nieuwe designs toegevoegd. Zo zijn er in de RX-7 GP range nieuwe replica’s van Superbike coureurs Jonathan Rea en Noriyuki Haga en hebben de Quantum en Chaser-V range veel nieuwe designs gekregen. Ook de instap Axces II-lijn heeft vier eigentijdse designs erbij.

Speciaal voor de caféracer- en custom rijders is de Freeway range uitgebreid met vier nieuwe, aansprekende designs.

Arai helmen zijn verkrijgbaar via de Arai-dealers. Kijk voor meer info op arai.nl of op facebook.com/hocopartsnews. ‘Like’ Hoco Parts en blijf op de hoogte van het laatste nieuws!

In het Actieplan Verbetering Verkeersveiligheid Motorrijders kondigde ons Ministerie van Infrastructuur en Milieu aan onderzoek te gaan doen naar de zichtbaarheid van motorrijders. De Stichting Wetenschappelijk Onderzoek Verkeersveiligheid deed in het verlengde hiervan een eerste onderzoek.

Het onderzoek, De rol van motorrijders en automobilisten bij zichtbaarheidgerelateerde motorongevallen, vertelt niet zo heel veel nieuws. Wel geeft het wetenschappelijk bewijs voor wat we al weten over dit onderwerp, én geeft het duidelijk aan waar de gaten in de kennis zitten. De belangrijkste conclusies:

Felgekleurde kleding niet altijd het beste
De zichtbaarheid van motorrijders verbetert als het contrast met de omgeving wordt vergroot. Dit betekent niet altijd dat felle kleuren het beste zijn. In het buitengebied, op een heldere dag zijn donkere kleding en een donkere motorfiets bijvoorbeeld weer opvallender. Dit is interessante informatie gezien de discussie over fluorhesjes. In Promotor 2 lees je meer over dit onderwerp!

Zijaanzicht motor niet slechter zichtbaar dan auto
De zichtbaarheid van de motorfiets speelt vooral een rol bij ongevallen waarbij de auto linksaf slaat en de motorfiets tegemoet komt rijden: bij een naderende motorfiets zijn afstand en snelheid moeilijker in te schatten dan bij een motor die van opzij wordt waargenomen. Wanneer de motorfiets vanuit een kruisende weg nadert blijkt deze even vaak geen voorrang te krijgen als een naderende auto. In deze specifieke situatie lijkt een motorrijder dus niet minder zichtbaar dan een auto.

Bekend met motorrijden? Dan rijdt men voorzichtiger
Het blijkt dat ook de verwachting om een motorfiets in het verkeer tegen te komen, een rol speelt bij het waarnemen van motorfietsen. Hiernaast blijken mensen die én autorijden én motorrijden minder vaak betrokken te zijn bij auto-motorongevallen. Dit komt waarschijnlijk doordat zij meer bekend zijn met motorfietsen en het bijbehorende verkeersgedrag.

Automobilisten lijken over het algemeen wel voorzichtig om te gaan met motorrijders dan met andere autorijders. Zij geven
bijvoorbeeld meer ruimte aan een motorfiets dan aan een andere auto.

Vaste gewoontes aanleren bij automobilisten
Het is waarschijnlijk minder goed mogelijk het verwachtingspatroon bij automobilisten te vergroten. De rijopleiding hierop aanpassen is waarschijnlijk niet erg effectief, als men datgene wat men tijdens de opleiding leert niet veelvuldig in de praktijk tegenkomt. Het is effectiever om vaste gewoontes/handelingen aan te leren die het waarnemen van overige (kwetsbare) verkeersdeelnemers vergroten (zoals het over de schouder kijken bij rechts afslaan).

De waarneembaarheid van motorfietsen wordt beïnvloed door hun zichtbaarheid én door het verwachtingspatroon en kennis over motorrijders bij automobilisten. Maatregelen om de veiligheid van motorrijders te vergroten moet daarom op beide elementen worden gericht.

Op de snelweg komt de BMW G650GS goed met het verkeer mee en in de steden is het een heerlijk, wendbaar straatschoffie. De G in de typeaanduiding GS staat echter voor ‘Gelande’. Wishfull thinking? Of is deze GS een echte allroad?

Tekst Peter Aansorgh, foto’s Bart Aansorgh

De ‘Gelande-Stra?e’ motoren van BMW zijn iconen. Ze gaan als warme broodjes over de toonbank. En daar zijn een aantal duidelijke redenen voor: het zijn – doorgaans – comfortabele reismotoren, waarmee je heerlijk lange afstanden kunt overbruggen. Daarnaast hebben een avontuurlijk ‘allroad’ imago, dat voortkomt uit het sportieve verleden van de GS-serie, die in 1980 het levenslicht zag. Het concept ontstond toen BMW ingenieur Laszlo Peres voor zijn eigen offroad-capriolen een R80 verbouwde. Met grote veerwegen, een carterbeschermplaat en een groot voorwiel maakte hij er een enduromachine van. Dat wekte de interesse van de directie, die zich afvroeg of zo’n grote, zware motor voor dat doel eigenlijk wel geschikt was. Toen Perez de tweede plaats in de eindstand van de Duitse Enduro competitie behaalde, was echter meteen duidelijk dat er muziek in het idee zat. De bel ging nog duidelijker rinkelen toen Richard Schalber het jaar erop de Duitse endurotitel binnenhengelde, terwijl winst in de zesdaagse trial van het Duitse Siegerland, door Fritz Witzel Junior en Rolf Witthöft, de doorslag gaf. BMW ontwikkelde de R80 enduro door tot een commercieel verkoopbare R80GS, die in 1980 werd geïntroduceerd.

F650GS

De GS werd razend populair, mede dankzij zijn successen in de Dakar rally. Hubert Auriol won hem met de GS in 1983 en 1981, Gaston Rahier in 1984 en 1985. Met sterk aangepaste motoren, natuurlijk, maar het onderstreepte toch dat de GS-sen over werkelijke terreincompetenties beschikten. Dat gold ook voor de F650GS, althans voor de Dakar-versie daarvan. De eerste F650 werd in 1993 geïntroduceerd als leuke opstapper, waarmee iedereen overweg kon. De lichte eencilinder werd oorspronkelijk in Italië gemaakt als tweelingbroer van de Aprilia Pegaso. Waar de Aprilia echter een Rotax-blok met vijfklepskop had, had de BMW een zelf ontwikkelde vierklepskop op de 652cc eencilinder. Hoewel daarvan in eerste instantie geen GS-versie kwam, werd de motor wel omgebouwd voor de Dakar-rally. En met succes. Richard Sainct won er de rally in 1999 mee en herhaalde dat huzarenstukje in 2000, waarna hij overstapte naar KTM. Daarmee won hij de rally in 2003, helaas verongelukte de Sainct in de Pharao-rally van 2004.

Intussen had BMW het succes van deF650RR aangegrepen voor de introductie van een gloednieuwe F650GS, die meer was dan een opgekalefaterde F650. Zo had de F650GS een totaal nieuw twin-spar frame en een andere lay-out, met de tank in het kontje. In de ontstane ruimte voorin kon BMW een ruime airbox kwijt, waaruit de lucht via een ‘valstroom’ inlaatsysteem direct het blok in stroomde. De benzine werd bij de nieuwe F via een injectiesysteem toegediend, waarbij de GS dubbele uitlaten kreeg voor een effectieve afvoer van de uitlaatgassen. Voor offroadgebruik had de F650GS redelijke veerwegen, 170 mm voor, 165 mm achter. Het voorwiel van de F650GS was met 19 mm een compromis, dat richting asfaltgebruik hintte. Wie echt offroad wilde, kon beter de F650GS Dakar kopen. Die had een 21 inch voorwiel en veerwegen van 210 mm, waarmee je in ruig terrein beter uit de voeten kon.

Babylonische spraakverwarring

Inmiddels zijn we elf jaar verder en er is nogal wat gebeurd, waarbij de spraakverwarring bij BMW Babylonische vormen aannam. Er kwam in 2007 een nieuwe F-serie, waarbij de eencilinder werd vervangen door een tweecilinder lijnmotor met 800cc. Die was in twee vermogensvarianten leverbaar, waarbij de lichte variant F650 werd genoemd. De eencilinder verdween van het toneel, maar eind 2010 besloot BMW de oude F650 eencilinder te moderniseren en naast de tweecilinder in het gamma op te nemen. De naam F was nu in gebruik voor de tweecilinder, dus werd de eenpitter een G650, die alleen in GS-versie werd geleverd. Eind 2011 kwam daarbij de heugelijke mededeling dat er ook weer een echte enduro-versie gaat komen, die ditmaal geen Dakar maar Sertao gaat heten. En aangezien ik net naar de Ardeche zou afreizen voor een offroad/allroad tour, hing ik gelijk in de telefoon om zo’n geval te bemachtigen, waarbij ik wel vriendelijk verzocht of het mogelijk was om de Metzeler Tourance straatbanden te vervangen door Metzeler Karoo M&S banden, aangezien ik van plan was om echt de rimboe in te gaan. BMW was sportief en deed dat, maar had me toch niet helemaal begrepen. Ze hadden geen Sertao, maar een ‘gewone’ GS, lieten ze me vlak voor het ophalen weten.

Verlaagd

Moet kunnen, dacht ik nog, ondanks dat 19 inch wiel. Totdat ik het geval thuis had staan en er een rondje omheen liep. Deze GS was wel laag-bij-de-gronds. Heel laag. De uitlaat liep voor en onder het blok langs, een carterbeschermplaat had hij niet. Als je weet wat voor rotspaden ik wilde gaan rijden, dan kon je op de vingers van je crosshandschoen natellen dat het niet goed zou komen. Ook al vanwege de veerwegen. Die waren nooit 170 mm. Met het meetlint erbij kwam ik op 140 mm voor, 130 achter… En ook het zadel was erg laag.

Een telefoontje naar BMW gaf opheldering: dit was de Katja-Schuurman special. Oftewel, het geval was aan alle kanten verlaagd om ook de verticaal minder bedeelden een kans op een prettige motorrit te gunnen. De kans om er ongehavend een offroadrit in de Ardeche mee te rijden, was daarmee echter net zo klein als de kans om zonder averij met een cruiseschip langs de Italiaanse kust te varen… Ik drukte dus gauw mijn KTM EXC450 op de aanhanger en schoof de BMW de garage in. Testen doen we dan wel als ik terug ben, dacht ik…

Knap ding

Na een verkwikkend weekje Ardeche – waarbij ik mijn eigen KTM ondanks zijn 240 mm veerwegen en 112 kg ook al één keer behoorlijk had neergelegd – stap ik thuis dan eindelijk op de Beemer. En ik moet zeggen, ik vind het een razend knappe motor. Het in twee kleuren uitgevoerde zadel geeft een sprankelende sportiviteit aan het zwart-witte kleurenschema. De lichtmetalen wielen hebben een leuk patroon. De plastic kappen naast het motorblok en op de uitlaten maken hem net even chiquer, meer af.

Het voorspatbord lijkt een deel van de bovenkuip, maar draait wel mee met het stuur, terwijl een mini-spatbord boven het voorwiel zorgt dat er toch niet al te veel gespetter omhoog komt.
Uniek is ook de asymmetrische koplamppartij. Het digitale dashboard is ook asymmetrisch. Het heeft rechts een analoge snelheidsmeter met eromheen een aantal LED-waarschuwingslampjes. Links heeft het een display waarin onder meer een staafvormige toerenteller zit. Persoonlijk zou ik dat liever andersom zien, terwijl een brandstofmeter me ook geen overbodige luxe lijkt. Wel naar tevredenheid is de bagagedrager, die een ingebouwd bagagevakje heeft. Ook is hij voorbereid op de plaatsing van een topkoffer. Wat nog ontbreekt, is een middenbok en – natuurlijk – een carterbeschermplaat. Die zijn wel te koop, trouwens, net als het ABS en de handvatverwarming, waarmee deze GS wel is uitgevoerd.

Karoo

Het is een lekker stoere motor, die GS, ook geholpen door het ruige blokkenpatroon van de Metzeler Karoo-banden, die echt voor dual-purpose doeleinden zijn bedoeld. Met hun ruige, open M&S-profiel smoelen ze goed. Belangrijker is natuurlijk hoe ze sturen en wat dat betreft nam BMW natuurlijk een gok, want een band kan een motor maken en breken. Zomaar een ander soort band monteren waarmee je geen ervaring hebt, dat kan dus ook zomaar verkeerd uitpakken.

Dat doet het echter niet. De G650GS is rechtuit lekker stabiel en laat zich gemakkelijk een bocht insturen. Daarbij voel je wel dat het profiel van de Karoo een diepe richel tussen de profielblokken heeft. De G650GS valt daardoor ineens wat de bocht in als je op dat stukje band rijdt, maar dat gevoel is weer over zodra de GS verder op de zijblokken rijdt. En daar heeft hij behoorlijk wat zijdelingse grip. Dat is dus weer zo’n situatie die eerst een beetje eng aanvoelt, maar waar je snel went omdat je weet dat het goed gaat. Dan ga je gebruik maken van die eigenschappen en wordt de motor nog wendbaarder dan hij al was. Het wordt er een lekker brutaal gooi- en smijtfietsje van, waarmee je flitsend door het verkeer kunt rijden, geholpen door de rechte zitpositie en het brede stuur, die je veel macht geven over de motor.

Verder ben ik niet heel enthousiast over die zitpositie. Door het verlaagde zadel zit ik er toch wat gehurkt op, ik krijg het idee dat ik op een schaalmodel zit, dat eigenlijk 120% groter zou moeten zijn. Het standaardzadel – of de eveneens verkrijgbare, extra hoge variant – zou me beter passen. Zeker omdat het verlaagde zadel ook qua comfort steken laat vallen. Na een half uur begint het zitvlak onaangenaam aan te voelen, terwijl ik na een uur toch echt niet lekker meer zit. Zou het standaard zadel beter zijn? Het is te hopen…

Rust

Op de snelweg is de G650GS de rust zelve. Dat komt enerzijds door het ruitje, dat effectief de winddruk wegneemt, hoewel het dat wat mij betreft wel iets stiller zou mogen doen. Anderzijds is de rust te danken aan de uitstekende rechtuitstabiliteit van het rijwielgedeelte. De basis daarvan wordt gevormd door een stalen twin-spar frame, waaraan het achtersubframe met bouten is bevestigd. Aan de voorzijde wordt dit frame afgesteund door een conventionele 41 mm voorvork met stabilisator. Deze vork staat redelijk onderuit met een hoek van 28,1 graden, terwijl de naloop met 113 mm ook redelijk lang is.

De achtervering wordt verzorgd via een dubbelzijdige swingarm van stalen buizen, die de monoschokdemper via een linksysteem bedient. De veervoorspanning van deze schokdemper heeft een handige handstelknop, zodat je hem gemakkelijk op de belading afstelt. De veerwegen van de veerelementen zijn in deze verlaagde uitvoering natuurlijk kort. Dat verhoogt de stabiliteit, maar heeft minder ruimte voor veercomfort. Toch is dat veercomfort dik in orde. De vering is lekker progressief, zodat het kleine oneffenheden goed opvangt en toch stevig reageert op grotere hobbels, terwijl de demping groot genoeg is om deinende bewegingen te voorkomen.

Geciviliseerd

Een tweede reden voor het rustige gedrag van de G650GS is het ongelooflijk mooi lopende eencilinderblok. De vloeistofgekoelde eencilinder 652cc eenpitter loopt zo geciviliseerd, dat je nauwelijks door hebt dat het een eencilinder is. Heel veel vermogen komt er trouwens niet uit. Met 35 kW (48 pk) @ 6500 tpm is hij zelfs anderhalf pk zwakker dan zijn voorganger. Dat heeft BMW bewust gedaan, omdat de G650GS op die manier geschikt is voor het rijbewijs voor de nieuwe A2-klasse, die in 2013 als gevolg van de nieuwe Europese rijbewijswet ontstaat. In dat kader levert BMW nu trouwens ook nog een 25 kW-versie voor de huidige “lichte” rijbewijsklasse, die in 2013 wordt vervangen door een 125cc-klasse.

De G650GS moet het ook niet hebben van een enorm topvermogen en een hoge eindsnelheid, maar van gebruiksgemak en trekkracht vanuit lagere toerentallen. En dat doet hij goed. Hij trekt goed weg bij het stoplicht, schakelt soepel door de vijfbak, al is de eerste versnelling ondanks de ‘speciale enduro-overbrenging’ nog een tikje aan de lange kant. Maar vanaf 3.000 tpm gaat de eenpitter er echt lekker vlot vandoor. De trekkracht piekt bij 60 Nm @ 5000 tpm, maar ook daarna loopt het blok gemakkelijk verder naar 7000 tpm, waar een verklikkerlichtje aangeeft dat je moet schakelen. Goed, een dragracer wordt het natuurlijk nooit, maar je zit toch vlot op 120 km/u en ook daarna loopt de motor nog goed door naar 150 km/u. En als je je gedraagt, is de G650GS nog enorm zuinig ook. Bij 120 km/u constant zou hij 4,3 liter/100 km moeten verbruiken. Ik kom daar met 5 liter/100 km redelijk in de buurt, hetgeen betekent dat je op de 14-litertank in theorie 280 km kunt halen. In de praktijk brand het reservelampje bij 240 km.

Gelande?

De vraag, waar je als GS-fanaat natuurlijk ook antwoord op wilt, is of de G650GS nu ook een echte GS is. Natuurlijk heb ik ook dat uitgeprobeerd, op wat boerenlandwegen in het land van Maas en Waal. En dan moet ik zeggen dat het me nog niet eens echt tegenvalt. De Karoo’s hebben als – compromis tussen een asfalt- en een offroadband, redelijke grip op aangereden paden en wat niet te diepe modderplasjes. De vering houdt de motor ook redelijk onder controle, zolang je geen al te diepe kuilen tegen komt, want dan voldoen de beperkte veerwegen niet. Maar er zijn twee belangrijke minpunten: doordat de tank, die in het kontje zit, onderin nog erg breed is, drukt die je voeten uit elkaar als je op de voetsteunen wilt staan. Dat staat niet lekker en zorgt dat krappe manoeuvres lastig(er) zijn. En het mag duidelijk zijn dat het fraaie, gelakte plaatwerk en de harde plastic kappen er niet fraaier op worden als je langs takken en andere uitsteeksels rijdt, terwijl je er niet aan moet denken wat er met het uiterlijk van deze motor gebeurt als je een keer echt onderuit schuift, wat offroad nu eenmaal sneller gebeurt. Pluspunt is dan wel weer dat het als optie leverbare ABS-systeem voor offroadgebruik kan worden uitgeschakeld. Pluspunt is ook dat de enkele schijfrem voorin niet al te agressief remt. Op het asfalt zou hij van mij zelfs een tikje harder mogen remmen…

Lekkere straatfiets

Wil je avontuurlijke reizen over onverharde bergpassen, Zuid-Franse rotspaden of Afrikaanse steppen maken, dan is een verlaagde G650GS niet echt de juiste keuze. De standaard GS zal het al beter doen, maar natuurlijk is het beter om dan te kiezen voor de Sertao, die weer een 21 inch voorwiel, 210 mm lange veerwegen, een carterbeschermplaat en voldoende bodemvrijheid heeft. Uiteraard moet je dan geen al te korte benen hebben, want de zithoogte groeit daar ook van. Voor op straat is de G650GS een heerlijke machine, waar je lekker op kunt toeren en waarmee je ook heel goed woonwerkverkeer kunt doen. En dankzij zijn gematigde vermogensafgifte kan ook een beginnende motorrijder er prima mee overweg. Ook dankzij de prijs, want de F650GS staat (standaard hoogte, zonder ABS) voor €7.700 bij de dealer. De Sertao staat er inmiddels ook, die kost €8.550. En dat is een echte GS!

In het kort

Vanaf 16 februari draait de film Ghost Rider 3D: Spirit of Vengeance met Nicolas Cage in de Nederlandse bioscopen. Wil jij er gratis naar toe?

Johnny Blaze (Nicolas Cage) is de Ghost Rider. Vuurspuwend en gewapend met een motor strijdt hij tegen het pure kwaad: de duivel (Ciarán Hinds). Blaze leeft tegenwoordig een teruggetrokken bestaan, hij voelt zich belazerd door duivel Mephistopheles met wie hij eerder een pact sloot. Wanneer hij wordt benaderd om een moeder en haar zoon te beschermen tegen een gruwelijk demonisch wezen, stapt hij toch weer op de motor. Altijd goed.

He rides again – en dit keer in 3D! Wij verloten vijf pakketten met daarin twee vrijkaarten voor Ghost Rider 3D en de DVD’s Bangkok Dangerous en Next. Stuur een mail naar nvis@anwb.nl, en wie weet kun jij binnenkort gratis naar de bios!

Met de komst van de meest avontuurlijke Yamaha ooit, is de Super Ténéré familie van Yamaha Motor compleet.

De XT1200Z Super Ténéré Worldcrosser voert terug naar de beginjaren van Le Dakar, toen Yamaha de grondlegger van de allroadklasse was. Ontwikkeld vanuit deze status (de Super Ténéré heeft veel overwinningen in deze monsterrally op zijn naam gezet) is de XT1200Z Super Ténéré Worldcrosser de ideale machine voor wereldreizigers en avontuurlijk ingestelde motorrijders.

De XT1200Z Super Ténéré Worldcrosser is de ultieme lange-afstandsreiziger. De ervaring in het bouwen van allroads van Yamaha, is als eerste terug te vinden in de lichtgewicht carbon bescherming voor het frame. Van hetzelfde materiaal zijn ook de motorblokbeschermers aan de zijkant gemaakt.

Een lichte, maar sterke aluminium motorblok beschermplaat garandeert dat ook het ruigste terrein zorgeloos bedwongen kan worden. De Ø 43 mm upside-down voorvork wordt daarbij rondom beschermd tegen rondvliegend zand en stenen, terwijl zwart geanodiseerd aluminium voor het cardan en de achterrem hetzelfde doet.

Om het sportieve karakter van de Worldcrosser te benadrukken, is er een lichtgewicht Akrapovic uitlaatdemper met het ‘XT’ logo gemonteerd. De combinatie van high-tech carbon en robuust aluminium wordt gecompleteerd door een opvallend design, waarmee de Yamaha Ténéré-historie nog eens wordt benadrukt.

Na de XT1200Z Super Ténéré en de XT1200Z Super Ténéré Explorer is dit de derde super-allroad in de reeks. Het totale pakket aan allroads wordt verder gecompleteerd door de XT660Z Ténéré.

De XT1200Z Super Ténéré Worldcrosser wordt in de iconische Competiton White kleurstelling vanaf eind maart 2012 beperkt leverbaar voor de prijs van €17.499 en zal in Nederland voor het eerst te zien zijn tijdens de Motor Beurs Utrecht 2012, op de Yamaha stand in Hal 12.

Ook voor de ‘familieleden’ van de Ténéré modellijn is er goed nieuws. De XT1200Z Super Ténéré en de XT1200Z Super Ténéré Explorer zijn per direct leverbaar in de stoere 2012 kleur Matt Grey. De ‘standaard’ XT1200Z Super Ténéré heeft een adviesverkoopprijs van €15.999 en de uiterst complete XT1200Z Super Ténéré Explorer kost €19.499.

Ook in 2012 hebben we weer trainingen in bergachtige streken. Om de haarspelden onder de knie te krijgen, de lange doorlopers. En hoe snij je een blinde bocht aan. Je leert het op een van de Bergrijvaardigheidstrainingen.

In 2011 zaten de trainingen zo maar vol. Daarom hebben we voor 2012 keuze uit meerdere traingsdata. En zoeken we ons in de Harz (4-daagse training) en in het Teutoburgerwoud (3-daagse training).

De trainingen

Voor alle trainingen geldt dat ze worden gegeven door rij-instructeurs van de ANWB. De maximale groepsgrootte is 6 deelnemers op 1 instructeur. De training vindt plaats op de openbare weg. Tijdens de training wordt regelmatig gestopt, zodat de instructeur in een kort een op een gesprek deelnemers kan wijzen op wat ze goed doen en wat beter kan.

Inschrijven

Je schrijft je in voor een van de trainingen met het inschrijfformulier

Bergrijvaardigheidstraining Harz

Over vertrektijd en -plaats informeren we je op tijd. Zeker is dat we overnachten in een super hotel, op basis van half pension. Dus voor het ontbijt en het diner wordt gezorgd. Voor de deelnemers aan de Tanktastocht Special van 2010 is Hotel Niedersachsen in Goslar-Hahnenklee een bekende. Het hotel met een Nederlands management heeft een zwembad, sauna en een solarium. Kun je bijkomen van de training. Der kamers zijn ruim, met heerlijke bedden en van alle gemakken voorzien.

Eten
Het hotel serveert ’s avonds vlees –en visgerechten. Ben je daar geen liefhebber van, kookt de kok voor jou een ander gerecht. Ook met motorrijders met een glutenallergie houdt de kok rekening. Geef het aan op het inschrijfformulier!

Cursusdata

• 16 t/m 19 april
• 27 t/m 30 september

De kosten

Deelname aan de cursus kost €415 p.p.
Toeslag eenpersoonskamer €15 per nacht.
Bergrijvaardigheidstraining Teutoburgerwoud

Tussen het Teutoburgerwoud en het Weserbergland, zo’n 200 km over de grens bij Oldenzaal, hebben we routes uitgezet voor deze training We vertrekken vanuit Hotel van der Valk Hengelo, Bornsestraat 400 in Hengelo (Ov.) en rijden via een mooie, vlotte route naar Hotel Fischanger in Schieder/Duitsland, waar we overnachten op basis van half pension.. Ook heeft het hotel een – gratis – garage voor de motoren.

Eten
Het diner op vrijdag is Vis. Geen visliefhebber of ben je vegetarisch, geef het aan op het inschrijfformulier. Kunnen we je wat anders lekkers voorschotelen.
Zaterdagavond heeft het diner het thema Wild, dat de hotellier zelf heeft geschoten. Geen wildliefhebber of vegetarisch? Juist, geef aan op het formulier.

Cursusdatum

• 11 t/m 13 mei

De kosten

Deelname aan de training kost €325 p.p.
Toeslag eenpersoonskamer €8 per nacht.

Inschrijven

Je schrijft je in voor een van de trainingen met het inschrijfformulier

De nieuwe Nikon D800 is een camera waarop een schare liefhebbers met smart zit te wachten.

Om de specs van de camera te onderstrepen heeft Nikon een vijf minutenlange video geproduceerd, waarvoor ze alleen de D800 hebben gebruikt.

Joy Ride from Sandro on Vimeo.

Het verhaaltje gaat als volgt: een motorrijder/dokter rijdt op zijn zwart stralende motor door een woestijnstadje. Verrassend genoeg is het geen Japanse motor, maar een BMW S1000 RR.

De promo heet ‘Joy Ride’ is werd geregisseerd door de beroemde portretfotograaf Sandro Miller. En het moet gezegd: de kwaliteit van de video is verbluffend. Wil je weten hoe Sandro het voor elkaar heeft gekregen? Bekijk dan ook de ‘behind thé scène’ video. Overigens: de man aan het stuur is Mark Miller, een bekende coureur die in het Brits Superbike kampioenschap uitkomt.

Joy Ride – Behind the Scenes from Sandro on Vimeo.

BMW Motorrad maakt niet alleen motorfietsen. Ze hebben ook een complete kledinglijn, waaronder BMW helmen. Hoe die ontwikkeld worden, zie je in deze video.

Dat begint met ruwe schetsen in de BMW Motorrad design studio. In deze video een kijkje achter de schermen. Onder andere David Robb, het hoofd van de afdeling design die kort geleden opstapte, komt aan het woord. De ontwikkeling en productie van de helmen vindt overigens plaats in nauwe samenwerking met helmenfabrikant Schuberth.

Investindustrial Holdings, de huidige eigenaar van Ducati, is op zoek naar een koper met voldoende geld op de bank om Ducati te laten groeien.

Volgens een artikel in de Financial Times, hoopt de familie Bonomi op een deal ter grootte van 1 miljard.

Een woordvoerder van de familie meldt dat een handjevol industriële groepen in Azie, Europa en de USA geïnteresseerd zijn in Ducati.